Dünyanın ən məşhur Dissident jurnalist mübarizə 2JUN16 Dönür

Yenə günəş altında tətbiq bütün Zülməti gördüm. Baxın, məzlum göz yaşları - onlara təsəlli heç bir! onlara təsəlli heç bir - öz zalımların tərəfində güc var idi.
- Vaiz 4: 1

ABŞ Konstitusiyasına bizə azad mətbuat zəmanət verir. Bu cəsarət və Xədicə İsmayılovanın məhkum ilə daha media təşkilatları və jurnalistlərə var çox pis. Biz əsas media siyasətçilərin adları və çünki tərəfindən yazılmışdır büdcə kesintileri və qanun və qəbul qaydalarına Amerika Sosial Müqaviləni yerinə yetirmək üçün bütün səviyyələrdə Amerika hökumətlər artan bilməməsi üçün məsuliyyət daşıyırlar onların korporativ ustaları adlandırma olardı etdi onların xeyrinə 1%. Belə ki, bir çox amerikalılar öz ölkələrini sarsıdıcı korrupsiya, Azərbaycan kimi, digər ölkələrdə sarımaq. Bu amerikalılar ölkəmizdə korrupsiya ilə tanış etmək lazımdır. Biz hüquqi və əvəzinə rüşvət lobbiçilik zəng etdik, bu Birinci Dünya ölkələrdə bütün semantika, lakin ölkəmizə zərər Üçüncü Dünya ölkələrinin bir çox kimi demək olar ki, pis deyil. From  + xarici siyasət  .....

Dünyanın ən məşhur Dissident jurnalist mübarizə Dönür

Azərbaycanın avtoritar rəhbərlər, bədnam təhdid və onların ölkənin ən inadkar jurnalist həbs. çıxmaq üçün zaman Xədicə İsmayılova bilmir.

• BY  ARZU QEYBULLA
• 2 İYUN 2016 - 1:46 PM

Ötən həftə Azərbaycan istintaq müxbiri Xədicə İsmayılova idi  azad  onun yeddi və-a-il yarım cəzasının qalan dayandırmaq üçün Ali Məhkəmə qərarından sonra həbsxanadan.

Xədicə - o dünyada dostları və həmkarları məlumdur kimi - yalnız iki gün əvvəl dünyanın 40 şəhərində fəallar onun azadlıq zəng etmək planlaşdırılır olan cümə günü onun qırxıncı ad günü, 27 may azad edilib. rejim şübhəsiz İsmayılovanın önləyici azad etiraz beynəlxalq əhatə bir damper ümidvar olduğunu bildirmişdir. Lakin bizim bəzi onun dostları - Mən özüm saymaq kimə arasında - ictimai hələ də mübarizə haqqında bilmək lazımdır ki, başa çatıb. Bütün sonra, o həbsxana ola bilər, lakin o, Azərbaycanda hələ də var - və o, əlbəttə ki, rejim haqqında həqiqəti izah imtina üçün heç bir planları var.

Nəticədə, (tərəfindən təşkil olunub təyin nümayişlər, gəzinti, müzakirələr, və ad günü temalı partiyalar  Rights üçün İdmankampaniyası) hələ də keçirilib. İsmayılovanın ad və onun azadlığını qeyd əlavə, onlar da o, hələ də Azərbaycan həbsxanalarında hələ də 70 siyasi məhbus yaxın var ki, bir üç-və-a-yarım il şərti cəza ilə üzləşir ki, diqqət çağırıb. Və leysan accolades - onun adından nümayişlər dərəcədəhökumətləri ,  siyasətçilər və  beynəlxalq təşkilatların  - İsmayılovanın qabarıqlıq fəsahətli sübut təklif edirik. 

Azad qədər, o, şübhəsiz ki, dünyanın biri idi ən məşhursiyasi məhbuslar.

Azad qədər, o, şübhəsiz ki, dünyanın biri idi  ən məşhur  siyasi məhbuslar.Hissəsində, bu o kiçik Qafqaz ölkədə müstəqil jurnalist kimi üzləşib sınaqlardan şiddəti bir dəlilidir.

Azərbaycan Xəzər və Cənubi şimal və İran Rusiyanı qarşı-qarşıya Qara dəniz arasında yerləşən Men ölçüsü haqqında bir keçmiş sovet respublikasıdır. Ölkənin rampant korrupsiya, onun dəhşətli tanınır insan hüquqları rekord , və  tez-tez clumsy cəhdləri  xaricdə təsir və qudvil almaq. Onun prezident İlham Əliyev, 90-cı illərin ildən bəri mövqeyini işğal atası, artıq qəbul edərək, 2003-cü ildən hakimiyyətdə olmuşdur. Onun dəhşətli nüfuz orta Axtardığınız, Əliyev rejimi  sərf  ABŞ-ın tərəfdaş imicini dəstəkləmək üçün Vaşinqtonda bir tale - və onun səyləri bəzən  ödəmək evdə onun tənqidçilər yatızdırmaq davam kimi.

İsmayılova olduqca bəlkə bu tənqid fiercest və əlbəttə yaxşı məlumdur.Son altı il ərzində onun istintaq iş Əliyev ailə məxsus offşor şirkətlər və xassələri onun gəlirli biznes əqdlərin Azərbaycanın hakim yaradılması ən yüksək eşelonlarında korrupsiyanı ifşa edib. Bu yaxınlarda sızan "Panama Papers"  təsvir  tarixinin ən böyük data sızması kimi bəzi, daxildir  Azərbaycan korrupsiya onun əvvəlki ifşa bəzi.

onun həbs əvvəl İsmayılova Radio Azad Avropa / Azadlıq Radiosu (RFE / RL), ABŞ Konqresi tərəfindən maliyyələşdirilən xəbər platforma Azərbaycan xidmət "İş sonra," gündəlik radio şou ev sahibi oldu.Azərbaycan hökuməti qısa onun həbsindən sonra xidmət bağlamaq. "O, şou çox məşhur etdi" Kenan Əliyev (prezident heç bir əlaqəsi yoxdur) onun keçmiş RFE / RL boss xatırladır. "O, şou gələcək, həm də müxalifət və hökumət rəsmiləri sərt suallar. heç bir qarşı tərəf var idi zaman, o tez-tez Şeytanın vəkil oynayan məsuliyyət götürmək olar. "öz qonaqları bəziləri deyir ki, onlar yenidən görünür imtina onun amansız sorğu ilə qorxudurlar edilmişdir.

belə bir halda, İsmayılova Azərbaycanın rayonlarının birində su anbarlarının çirklənməsi barədə danışmaq şou üzərində Ekologiya Nazirliyinin rəsmi dəvət etdi. rəsmi su qızıl və mis emalı zavodu onu murdar və onların mal-qara öldürdüyünü yerli sakinlərin edilən məlumatlara baxmayaraq, içmək tamamilə təhlükəsiz olduğunu iddia etdi. Heç bir yerdə Out, İsmayılova ki, çox eyni su şüşə istehsal və içmək ona etiraz. o razı idi rəsmi sonra onun xahiş su içdi. "Bu su sizə nə olacaq bilmirəm, çünki." "Mən deyiləm" dedi

rejimin deyil nümayəndələri və hətta onun tənqidçilər - Heç bir İsmayılovaya bir pulsuz pass var.

rejimin deyil nümayəndələri və hətta onun tənqidçilər - Heç bir İsmayılovaya bir pulsuz pass var. O, yalnız bir istehsal edə bilər - Cəmil Həsənli, müxalifət lideri və keçmiş prezidentliyə namizəd olan Noyabr 2014 müsahibəsində o etirazçılar qabaqda 2015 parlament seçkiləri təqib edildiyini, onun iddiaları konkret örnekler təmin tələb edib. O, düzgün hökumətin pozuntuları sənəd etmədiyi üçün, müxalifət partiyalarının birliyi təmsil Milli Şurasının tənqid getdi.

maraqlı hekayə yumor, kəşfiyyat, uyuşqanlıq, və bir göz ilə: Bu İsmayılova onun tamaşaçı inşa necə. Ən çox, onun əhatə dairəsi korrupsiya onun həmyerlilərinin gündəlik həyatını necə təsir nümayiş diqqət. "O insanlar öz pul oğurlanmış edilmişdir anlamaq kömək etdi" Əliyev, onun keçmiş boss deyir. "O, küçələrdə və ya bir inqilab onun dinləyicilərə bildirib heç vaxt. O, sadəcə bu sizin pul oğurlanmış və bu olunur. "Dedi Onun hekayələri Bu Qərbdə normal jurnalistika təcrübəsi hesab edilə bilər ". Mübaliğəsiz, faktlar əsasında, lakin Azərbaycanda İsmayılovanın sərt lakin professional yanaşma unikal idi.

İsmayılova korrupsiya diqqət zəng təhlükəli iş idi ki, bilirdi. Bir dostum və həmkarım Elmar Huysenov, 2005-ci ildə Bakıda evinin qarşısında öldürüldü O təsisçisi və baş redaktoru baş adlı həftəlik jurnal olmuşdur  Monitor  o məqamında hirsləndirdi şərh sərt vuran nəşr olan. Onun qətli zamanda, jurnal bütün hökumət rəsmiləri tərəfindən başladılan bir neçə iddia, üzləşdiyi edilmişdir. Bu gün üçün, cinayət törədənlər böyük qalır.

2011-ci ildə bir jurnalist Rafiq Tağı, Bakı xəstəxanada sonra gün ölüm, isə onun yol ev yeddi dəfə bıçaqlanıb. Tagi serbest yazıçı kimi RFE / RL və yerli KİV əməyi keçən və o da, yaxşı hökumət onun tənqid tanınmışdır. Just Hüseynov kimi, Tağı hakimiyyəti cavab istəksiz olan çoxsaylı təhdidlər almışdı. bu cinayəti törədənlər hələ də də var.

lakin 

müstəqil media üçün yer kiçilməyə davam hətta - İsmayılova hesabat saxlanılır.

Müstəqil media üçün yer kiçilməyə davam hətta - İsmayılova hesabat saxlanılır. O sonra şəffaf müsabiqə Azərbaycan parlamenti məlumat almaq jurnalistlərin hüquqlarını məhdudlaşdıran məhdudlaşdırıcı dəyişikliklər bir sıra keçən və hakim ailə toxunulmazlıq verilməsi cavab təmin edilməsi ittiham olunan dövlət orqanı yan edən hökumət özəlləşdirmə sxemi ifşa 2010-cu ildə bir hekayə birgə müəllifidir Əliyevin prezidentliyi dövründə törədilən hər hansı cinayətlərə görə ittiham edir.Bu Jurnalistləri Müdafiə Komitəsi ki, heç bir möcüzə var  sadalanan  dünyanın 10 ən senzura ölkə arasında Azərbaycan.

İsmayılova eyni inad bir yapışqan müxbiri də işləmək üçün onun çətin edə bilər. o daha aqressiv o gözlənilən idi çox onlara müsahibə xüsusilə - Əliyev, onun keçmiş boss, onlar tez-tez ən yaxşı onun şou qonaqları idarə etmək üçün necə haqqında razılaşmadı ki, deyir. Onun inad bəzən digər həmkarları ilə sövdələşmələr uzadılmışdır. "Olursa olsun, Xədicə verdi, heç vaxt idi günün nə vaxt," İstanbulda konfransda onun bir neçə il əvvəl tanış Mütəşəkkil cinayətlər Mübarizə Korrupsiya Hesabatı Layihəsi (OCCRP) olan Miranda Patrucic deyir.

"O, 2 saat zəng və o, daxil axtarır xüsusi işi haqqında sual olardı.O, təbiətin bir güc kimi.Siz onun üçün heç bir demək heç vaxt bilməz. "

"O, 2 saat zəng və o, daxil axtarır xüsusi işi haqqında sual olardı. O, təbiətin bir güc kimi. Siz onun üçün heç bir demək heç vaxt bilməz. "

Əvvəl onun həbs İsmayılova 70 faiz paya bir sıra mühüm qızıl mina idi Azərbaycan Beynəlxalq Mədən Əməliyyat Şirkəti (AIMROC) haqqında bir hekayə işləmişdir. Qalan səhmlər hökumətə məxsus idi.

Əvvəllər istintaq ildə İsmayılova AIMROC bir şirkət, lakin dörd yalnız idi ki, aşkar etmişdir. Prezidentin qızları - dərin keçən il qazılması, o, dörd şirkətləri, Globex biri üç Leyla və Arzu Əliyevaya məxsus Panamada qeydiyyatdan keçmiş şirkətlər məxsus edilmişdir ki, aşkar. Üçüncü sahibi, Olivier Mestelan, "Uzun Əliyevlər ailəsinin yaxın əlaqələri var idi" idi yazdı  İsmayılova və onun həmkarı. Dəniz shell şirkətlər vasitəsilə qorunur - - əsas və ziddiyyətli firması təsiri, o prezidentin ailəsi birbaşa və gizli pay məxsus olduğunu ifşa etmişdir.

Əliyevlər ailəsi üz bütün şey izah etmək üçün digər hökumət rəsmiləri tərk, bu ayələri hər hansı bir cavab heç vaxt. Bu yaxınlarda, Panama Papers istinadən bir parlament rəsmi  bildirib Kim prezidenti nazil umurunda "? Prezidenti ev, bir saray və hətta bir qala öz hüququna malikdir. Prezidenti ATM geri maaş off yaşamaq yoxdur. "

Bir çox hakim ailəsinə İsmayılovanın problem directness onun həbsi qaçılmaz etdi şübhəli - və gün nəhayət  gəlib  5 dekabr 2014-cü il bizarrely, o ilk keçmiş həmkarı şikayəti əsasında intihar bir adam qızışdırılmasında ittiham olunur kim daha sonra "emosional stress" altında iddia edilmiş  təzyiq  ittihamları basın orqanları tərəfindən.İsmayılovaya qarşı ittihamlar nəticədə mənimsəmə, qanunsuz biznes fəaliyyəti, vergidən yayınma, və güc sui-istifadə daxil genişlənmişdir edilmişdir - eyni ittihamları hökumət tez-tez tanınmış fəallara qarşı edir.

"Mən o həbs edilib həqiqətən xoşbəxt idi," Elmira İsmayılova, anası Xədicə deyir.

"Mən o həbs edilib həqiqətən xoşbəxt idi," Elmira İsmayılova, anası Xədicə deyir.həbsxanada onun qızı görən, o deyir, o qətlə həmkarları kimi eyni taleyi görüşüb ediyorum ki, eşitmə üstünlük idi.

İsmayılova birbaşa fiziki hücum çətin idi ki, evdə və xaricdə, həm də kifayət qədər tanınması qazanmışdı. Amma hökumət digər mənfur taktika istifadə edərək yuxarıda deyildi. 2012-ci ildə o, qəbul  paketi bir boyfriend ilə cinsi olan, onun öz evində çəkilən şəkillər, olan."Fahişə, özünüzü davranmaq və ya bədnam olacaq." Eyni images başqa bir paket qardaşı göndərilib: Bu xəbərdarlıq qeyd gəldi.

Bu manipulyasiya bir açıq cəhdi idi. Azərbaycan hələ də evlilik əvvəli cinsi tabu olan bir ənənəvi və patriarxal cəmiyyət var. Ən Azeri qadınlar yalnız nikah onların ailə evlərini tərk, və İsmayılova kimi tək yaşayan, bu stereotipləri istifadə edilən böhtan onun həssas etdi.

şərəf cinayətləri Azərbaycanda geniş deyil baxmayaraq, onlar naməlum deyil. İsmayılovanın anası bir şey səfeh etmək üçün ona yalvarmaq onun oğlu olacaq xatırlayır - aydın idi, o bildirib ki, hökumət bir səbəbdən ona fotoşəkillər göndərdi ki. rejim birbaşa İsmayılova öldürmək bilməz, ən azı onun qardaşı bilər ki, ümid edə bilər.

Onun üçün çətin idi, və onun böyük ağrı səbəb olsa da, İsmayılova ictimai getdi  bir təşkil işi ilə  mətbuat konfransı  o şantaj hökumətin cəhdi haqqında ətraflı danışıb olan.

O, bütün dünya Əliyev rejiminin tətbiq çirkli taktika görmək üçün, ifşa etmək istədi.

O, bütün dünya Əliyev rejiminin tətbiq çirkli taktika görmək üçün, ifşa etmək istədi.

İsmayılova bu epizod və daha çox sovuşdurdu. Sovet daxili həbsxanada 537 gün ərzində, o qətl, narkotik cinayətlərinə və müxtəlif xırda cinayətlərə görə həbs edilmiş 20 digər qadınlar ilə yaşamışdır. 470 məhbus on tualet bölüşdülər və washbowls və hövzələri yerinə duş istifadə etmək idi. Tibbi yardım ötən il iki məhbus ölüm aparıcı yalnız iş saat ərzində mövcud idi. Bu şərtlər baxmayaraq, İsmayılova onun məktublar kimi beynəlxalq vasitələri nəşr almaq üçün idarə  New York Times  və  Washington Post onları qaçaqçılıq ilə. Belə bir misal sonra, o, mobil axtarış isə karserə və bütün qeydlər əl qoyuldu.

İsmayılovanın yüksək digər məhbusların bilməz diqqətini cəlb etmək üçün onun imkan - belə ki, o, həm də onların vəziyyətinə diqqət çəkmək üçün onun qabarıqlıq istifadə olunur.

Bir In  müsahibəsində  onun azad edildikdən sonra RFE / RL ilə İsmayılova yalnız daha həbs məhbusların bir gün azad ", fırlanan qapı prinsipi" Azərbaycan hökuməti uyğun olaraq öz həbsxanalarında fəaliyyət ki, onun dinləyicilərə xatırlatdı. Gənc fəal və bir fotojurnalist edildi  saxlanılıb  İsmayılova sərbəst buraxıldı çox eyni gün. Bir neçə həftə əvvəl, iki gənc fəallar edilib  saxlanılıb  və işgəncə. Onun 40-cı ad günü arzu, o, onlara kitab göndərilməsi onların azad olunması üçün müdafiə, və ya rejimin əsl rəng ifşa olub, Azərbaycanın qalan siyasi məhbusların yardım davam edə bilərsiniz hər kəs təşviq. O, həmçinin keçmiş məhbuslar, siyasi və ya, həbsxana divarları xaricində həyat düzəltmək kömək istədi. "Bu fərqli bir reallıq üz keçmiş qadın məhkumlar üçün xüsusilə doğrudur. Onlara qarşı damğa mind-boggling və onlar həbsxanada geri qədər ki, həbsxana xaricində bir həyat tənzimləmək bilməz, çünki tez-tez var. "

İsmayılova özü hələ tam pulsuz deyil. Onun düşmüşdür edilmişdir qarşı O ittihamlar bütün Bakını tərk etməyə icazə, və deyil. Lakin o, iş saxlamaq niyyətindədir. Mən həbsdə olanda "Mənim iş belə nəşr edilmişdir. İndi pulsuz am və internet var ki, heç bir şey məni dayandıra bilər. "

Foto Xədicə İsmayılova noyabrın 9-2014-da Bakıda etiraz aksiyasında iştirak 
Şəkil kredit: Cahangir Yusif

2016 US Pres seçki , Azərbaycan , korrupsiya , Elmar Huysenov , mətbuat azadlığı , insan hüquqları ,İlham Əliyev , Xədicə İsmayılovanın , lobbiçilik , Panama Papers , siyasi məhbuslar , Rafiq Tağının , RFE / RL ,ABŞ Konqresində

The World’s Most Famous Dissident Journalist Returns to the Fight 2JUN16

Again I saw all the oppressions that are practiced under the sun. Look, the tears of the oppressed — with no one to comfort them! On the side of their oppressors there was power — with no one to comfort them. 
- Ecclesiastes 4:1

THE  U.S. constitution guarantees us a free press. It is too bad there aren't more media organizations and reporters with the courage and convictions of Khadija Ismayilova. If we did mainstream media would be naming names of the politicians and their corporate masters who are responsible for the increasing inability of American governments at all levels to fulfill the American Social Contract because of budget cuts and laws and regulations passed that have been written by the the 1% for their benefit. So many Americans deride other countries, like Azerbaijan, for the corruption crippling their nations. These Americans need to take a closer look at corruption in our country. We have made it legal and call it lobbying instead of bribery, it's all semantics in First World countries, but the harm to our country is almost as bad as in a lot of Third World countries. From +Foreign Policy .....

The World’s Most Famous Dissident Journalist Returns to the Fight

Azerbaijan’s authoritarian rulers defamed, threatened, and jailed their country’s most stubborn journalist. But Khadija Ismayilova doesn’t know when to quit.

• BY ARZU GEYBULLA
• JUNE 2, 2016 - 1:46 PM

Last week, Azerbaijani investigative reporter Khadija Ismayilova was released from prison after a Supreme Court decision to suspend the remainder of her seven-and-a-half year sentence.

Khadija — as she is known to friends and colleagues around the world — was released just two days ahead of her fortieth birthday on Friday, May 27, on which activists in some 40 cities around the world had planned to call for her freedom. The regime undoubtedly hoped that Ismayilova’s pre-emptive release would put a damper on international coverage of the protests. Yet some of us her friends — among whom I count myself — concluded that the public still needs to know about her struggle. After all, she may be out of prison, but she’s still in Azerbaijan — and she certainly has no plans to give up telling the truth about the regime.

As a result, the scheduled demonstrations, picnics, discussions, and birthday-themed parties (which were organized by the Sport for Rightscampaign) still took place. In addition to celebrating Ismayilova’s birthday and her freedom, they also called attention to the fact that she still faces a three-and-a-half year suspended sentence, and that there are close to 70 other political prisoners still in Azerbaijani jails. The extent of the demonstrations on her behalf — and the accolades pouring in fromgovernments, politicians, and international organizations — offer eloquent evidence of Ismayilova’s prominence. 

Until her release, she was surely one of the world’sbest-knownpolitical prisoners.

Until her release, she was surely one of the world’s best-known political prisoners. In part, this is a testament to the severity of the ordeals she has faced as an independent reporter in her small Caucasian country.

Azerbaijan is a former Soviet republic about the size of Maine, situated between the Caspian and the Black seas, facing Russia in the north and Iran in the south. The country is known for its rampant corruption, its appalling human rights record, and its often-clumsy attempts to buy influence and goodwill abroad. Its president, Ilham Aliyev, has been in power since 2003, having taken over from his father, who occupied the position since the early 90s. Seeking to moderate its terrible reputation, Aliyev’s regime spends a fortune in Washington to bolster its image as a partner of the United States — and its efforts sometimes pay off, even as it continues to lock up its critics at home.

Ismayilova is quite possibly the fiercest of these critics, and certainly the best known. Her investigative work over the last six years has exposed the corruption in the highest echelons of Azerbaijan’s ruling establishment, from its lucrative business deals to the offshore companies and properties owned by the Aliyev family. The recently leaked “Panama Papers,” described by some as the biggest data leak in history, include some of her earlier exposes of Azerbaijani corruption.

Prior to her arrest, Ismayilova was the host of “After Work,” a daily radio show on the Azerbaijani service of Radio Free Europe/Radio Liberty (RFE/RL), a news platform funded by the U.S. Congress. The Azerbaijani government shut down the service shortly after her arrest. “She made the show extremely popular,” recalls Kenan Aliyev, her former RFE/RL boss (who has no relation to the president). “She asked tough questions of both the opposition and of government officials who would come to her show. And when there was no opposing side, she would often take on that responsibility, playing devil’s advocate.” Some of her guests, he says, were so intimidated by her relentless questioning that they refused to appear again.

In one such instance, Ismayilova invited an official from the Ministry of Ecology onto the show to talk about pollution of water reservoirs in one of Azerbaijan’s regions. The official claimed that the water was absolutely safe to drink, despite reports from local residents that a gold and copper processing plant had polluted it and killed their livestock. Out of nowhere, Ismayilova produced a glass of that very same water and challenged him to drink it. The official drank the water, asking her later if she was satisfied. “I am not,” she said, “because we don’t know what this water will do to you.”

No one got a free pass from Ismayilova — not representatives of the regime, and not even its critics.

No one got a free pass from Ismayilova — not representatives of the regime, and not even its critics. In a November 2014 interview with Jamil Hasanli, an opposition leader and former presidential candidate, she demanded that he provide concrete examples of his claims that protesters had been persecuted ahead of the 2015 parliamentary elections — and he could produce only one. She went on to criticize the National Council, which represents a union of opposition parties, for failing to properly document the government’s violations.

This is how Ismayilova built her audience: with humor, intelligence, toughness, and an eye for an interesting story. Most of all, her coverage focused on demonstrating how corruption affects the daily lives of her countrymen. “She helped people understand their money was being stolen,” says Aliyev, her former boss. “She never told her listeners to take the streets or have a revolution. She simply said, ‘this is your money being stolen and that’s it.’ Her stories were based on facts, without exaggeration.” This might be considered normal journalistic practice in the West, but in Azerbaijan, Ismayilova’s tough but professional approach was unique.

Ismayilova knew that calling attention to corruption was a dangerous job. A friend and colleague, Elmar Huysenov, was murdered in front of his home in Baku in 2005. He had been the founder and editor-in-chief of a weekly magazine called Monitor in which he published hard-hitting commentary that angered the authorities. At the time of his murder, the magazine was facing several lawsuits, all launched by government officials. To this day, the perpetrators of the crime remain at large.

In 2011, another journalist, Rafig Tagi, was stabbed seven times while on his way home, dying days later in a Baku hospital. Tagi had contributed to RFE/RL and local outlets as a freelance writer, and he, too, was well known for his criticism of the government. Just like Huseynov, Tagi had received numerous threats to which the authorities were reluctant to respond. The perpetrators of this murder are also still at large.

But 

Ismayilova kept reporting — even as the space for independent media continued to shrink.

Ismayilova kept reporting — even as the space for independent media continued to shrink. After she co-authored a story in 2010 exposing a government privatization scheme that had bypassed a state body charged with ensuring transparent competition, Azerbaijan’s parliament responded by passing a number of restrictive amendments limiting the rights of journalists to obtain information and granting the ruling family immunity from prosecution for any crimes committed during Aliyev’s presidency. It’s no wonder that the Committee to Protect Journalists has listed Azerbaijan among the 10 most censored countries in the world.

The same stubbornness that made Ismayilova a tenacious reporter could also make her challenging to work with. Aliyev, her former boss, says that they often disagreed about how best to handle the guests on her show — especially when she interviewed them more aggressively than he had anticipated. Her stubbornness sometimes extended to her dealings with other colleagues. “No matter what time of the day it was, Khadija never gave up,” says Miranda Patrucic from the Organized Crime Corruption Reporting Project (OCCRP), who met her several years ago at a conference in Istanbul.

“She would call at 2 am and ask questions about a specific case she was looking into. She is like a force of nature. You can never say no to her.”

“She would call at 2 am and ask questions about a specific case she was looking into. She is like a force of nature. You can never say no to her.”

Prior to her arrest, Ismayilova had been working on a story about the Azerbaijan International Mineral Resources Operating Company (AIMROC), which had a 70 percent stake several important gold mines. The remaining shares belonged to the government.

In an earlier investigation, Ismayilova had revealed that AIMROC was not just one company but four. Digging deeper last year, she discovered that one of the four companies, Globex, was owned by three companies registered in Panama that belonged to Leyla and Arzu Aliyeva — the daughters of the president. A third owner, Olivier Mestelan, had “long had close ties to the Aliyev family,”wrote Ismayilova and her colleague. In effect, she had exposed that the president’s family owned a direct and secret stake — protected through offshore shell companies — in a major and controversial firm.

The Aliyev family never responded to any of these revelations, leaving other government officials to explain the whole thing away. Just recently, referring to the Panama Papers, one parliament official said, “Who cares what has been revealed about the president? The president has a right to own a house, a mansion and even a castle. The president doesn’t have to live off a salary he withdraws from the ATM.”

Many suspected that the directness of Ismayilova’s challenge to the ruling family made her arrest inevitable — and that day finally came on December 5, 2014. Bizarrely, she was first charged with inciting a man to commit suicide, based on the complaint of a former colleague who later claimed he was under “emotional stress” and had been pressured by the authorities to press charges. The charges against Ismayilova were eventually expanded to include embezzlement, illegal businesses activity, tax evasion, and abuse of power — the same accusations that the government often makes against prominent activists.

“I was actually happy she was arrested,” says Elmira Ismayilova, Khadija’s mother.

“I was actually happy she was arrested,” says Elmira Ismayilova, Khadija’s mother. Seeing in her daughter in jail, she says, was preferable to hearing that she’d met the same fate as her murdered colleagues.

Ismayilova had won enough recognition, both at home and abroad, that a direct physical attack was unlikely. But the government was not above using other abhorrent tactics. In 2012, she received a package that contained pictures, taken in her own home, of her having sex with a boyfriend. It came with a note of warning: “Whore, behave yourself, or you will be defamed.” Another package with the same images was sent to her brother.

This was a blatant attempt at manipulation. Azerbaijan is still a traditional and patriarchal society, one in which sex before marriage is taboo. Most Azeri women leave their family homes only upon marriage, and living alone, as Ismayilova did, made her vulnerable to defamation that made use of these stereotypes.

Though honor killings are not widespread in Azerbaijan, they are not unknown. Ismayilova’s mother remembers going to her son to beg him not to do anything rash — it was clear, she said, that the government had sent him the photographs for a reason. If the regime could not kill Ismayilova directly, it could at least hope that her brother might.

Though it was difficult for her, and caused her great pain, Ismayilova went public with the affair, organizing a press conference in which she spoke in detail about the government’s attempt to blackmail her.

She wanted to expose, for all the world to see, the dirty tactics practiced by the Aliyev regime.

She wanted to expose, for all the world to see, the dirty tactics practiced by the Aliyev regime.

Ismayilova survived this episode, and more. During her 537 days in a Soviet-built prison, she lived with 20 other women who had been jailed for murder, drug-related offenses, and various petty crimes. 470 prisoners shared ten toilets and had to use washbowls and basins instead of showers. Medical assistance was available only during work hours, leading to two prisoner deaths in the last year. Despite these conditions, Ismayilova managed to get her letters published in international outlets such as The New York Times and The Washington Post by smuggling them out. Following one such instance, she was put in solitary confinement while her cell was searched and all her notes confiscated.

Ismayilova’s high profile has enabled her to attract attention that other prisoners can’t — so she’s used her prominence to draw attention to their plight as well.

In an interview with RFE/RL after her release, Ismayilova reminded her listeners that the government of Azerbaijan operates its prisons according to the “revolving door principle,” releasing prisoners one day only to arrest more. A youth activist and a photojournalist were detained the very same day Ismayilova was released. Some weeks prior, two youth activists were detained and tortured. For her 40th birthday wish, she exhorted everyone who can to continue helping Azerbaijan’s remaining political prisoners, whether by sending them books, advocating for their release, or exposing the true colors of the regime. She also asked that former prisoners, whether political or not, be helped readjust to life outside the prison walls. “This is especially true for former female convicts, who face a different reality. The stigma against them is mind-boggling, and often it’s because they can’t adjust to a life outside of prison that they end up back in jail.”

Ismayilova herself is still not fully free. She is not allowed to leave Baku, and not all of the charges against her have been dropped. But she said she intends to keep working. “My work was published even when I was in jail. Now that I am free and have internet, nothing can stop me.”

In the photo, Khadija Ismayilova participates in a protest in Baku on Nov. 9, 2014.
Photo credit: Jahangir Yusif