על רקע אלימות מחרידה, בשורת השלום מרגישה מטופשת. זה לא. 12 באוקטובר 2023

 

כפי שנאמר במאמר זה, הלוחמים במלחמה האחרונה אינם חיים את אמונתם היהודית או האיסלמית, הם צבועים נוטפים מדם הקורבנות שלהם. היהדות לא מלמדת שזה בסדר לתקוף ולהרוג פלסטינים בגדה המערבית, לגנוב את אדמתם, להרוס את בתיהם, חוותיהם, עסקים, מסגדים, חיסול קהילות שלמות. האיסלאם לא מלמד שזה בסדר לקרוא להשמדת ישראל, האומה היהודית, ולתקוף ולהרוג יהודים בישראל, להרוס משפחות ולפעמים קהילות שלמות, לשחוט תינוקות, ילדים, גברים ונשים בכל הגילאים. האיסלאם לא מלמד את הפחדנות שהחמאס/דש משתמש בעזה זה בסדר, מסתתר מאחורי אזרחים חפים מפשע, שרובם לא תומכים או שייכים לחמאס/דש. היהדות לא מלמדת שרצח העם על ידי צבא ההגנה הישראלי בעזה מקובל. האלימות הנוראה הזו חייבת להיפסק, שלום לא יגיע לישראל, לגדה המערבית ולעזה לא משנה מי "ינצח" בקרב הצבאי, האזרחים ימשיכו לסבול. זה מ- Sojourners .....

בתוך אלימות איומה, בשורת השלום מרגישה מטופשת. זה לא

כולנו מזועזעים מההתקפות הנוראיות והבלתי אנושיות של חמאס על עם ישראל, שגרמו למותם של יותר מ-1,000 בני אדם, על פי ההערכות האחרונות. התקיפות האוויריות של ישראל הרגו לפחות 1,000 נוספים; אלפי אנשים מכל צד נפצעים. הן בישראל והן בעזה, אזרחים חפים מפשע נושאים בנטל בסבב האחרון של אלימות קטלנית חסרת הבחנה, צבאית - אלימות שלא תפתור דבר ורק תבצר עוד יותר חוסר אמון הדדי, שנאה וצמא לנקמה.

עבור אלה בתוך הקהילה היהודית, הפראות הבלתי צפויה ששחרר חמאס בשבת אינה מרגישה כמו עוד אתגר צבאי; אלא, היא נוגעת לפחדיהם העמוקים  ביותר  מפני רוח הרפאים של השנאה הטהורה, שלא רק מתנגדת לזכותה של מדינת ישראל להתקיים מאז 1948, אלא לזכותו של העם היהודי לשרוד מול מאות שנים של רוע אנטישמי והשמדת. עבור יהודים רבים, התקפות חמאס עוררו את  הפוגרומים המפחידים  שסבא וסבתא נמלטו מאירופה כדי להימלט.

 

עבור הקהילה הפלסטינית, המלחמה החדשה הזו נתפסת כהתפרצות נואשת של אלימות שמקורה ב-56 שנים של כיבוש ישראלי בלתי חוקי ואכזרי של הגדה המערבית ומזרח ירושלים. תחת הכיבוש הזה, הפלסטינים היו נתונים להשפלות יומיומיות של עשרות  מחסומים ישראליים ,  פשיטות קטלניות מתמדות , 16 שנות  מצור  נגד רצועת עזה והרג  שהסלימו  תחת שאיפות ההתפשטות הקיצוניות של  הממשלה הימנית ביותר  בישראל. הִיסטוֹרִיָה. פלסטינים היו עדים למספר ההולך וגדל של מתנחלים ישראלים  שתוקפים פלסטינים  בגדה המערבית, ולמעשים פרובוקטיביים  המחללים  את מסגד אל-אקצא.

 

מה, אם כן, עשוי להנחות את הקהילה הנוצרית בדבריה, העדות והפעולה שלה בשעה איומה זו של טרור והרס?

 

אלימות מולידה אלימות

ראשית, עלינו לוותר על אלימות - כל אלימות, מכל המבצעים, מכל סיבה שהיא, ללא יוצא מן הכלל. זה תמיד נשמע מטופש לפנות לאי אלימות מול טרור מופקר ומושחת מבחינה מוסרית, ובכל זאת זהו המסר של הבשורה. יתרה מכך, מה שאנו רואים מתרחש בישראל, בעזה ומחוצה לה מדגים מה קורה כאשר אנו משתמשים בטיעונים חלשים ובלתי רלוונטיים כדי להצדיק אלימות; אלימות מולידה אלימות.

נראה עוד שפיכות דמים תמימה בימים הקרובים. ישראל תנסה לרסק לחלוטין את חמאס, עם המשך התקיפות האוויריות ו"המצור המוחלט " שלו על 2 מיליון תושבי עזה (כמעט מחציתם ילדים) האוסר על כל אדם או משהו - כולל מזון, מים וחשמל - להיכנס לאזור .

READ:  A Prayer for Peace in Israel and Palestine

עם זאת, תהיה התוצאה המיידית אשר תהיה, שום רמה של אכזריות צבאית לא תמחץ לצמיתות את השאיפות הפלסטיניות. האמת הקשה היא שבטווח הארוך אין פתרון צבאי לסכסוך הישראלי-פלסטיני. פלגים חמושים פלסטיניים לעולם לא יוכלו להביס את הכוחות המזוינים הישראליים הנתמכים בתמיכה מתמשכת וחד משמעית מארה"ב, וגם כוח צבאי ישראלי לא יכול להטיל פתרון בר קיימא לסכסוך הפלסטיני-ישראלי. עד ששני הצדדים והקהילה הבינלאומית יאמצו את האמיתות הללו, מעגל האלימות הנורא הזה  יימשך  עוד שנים קדימה.

ממשיכים ללכת בדרך חסרת התקווה הזו שתוביל את כולנו לאבדון. זה חייב להיפסק.

דחה את הדת הלאומנית

שנית, הנוצרים חייבים לנתק את הדת הלאומית מהפוליטיקה שלנו, בכל מקום. קשה מספיק לפתור סכסוכים פוליטיים המובילים לאלימות צבאית, אך כאשר מוסיפים דת כהצדקה, סכסוכים כאלה הופכים כמעט בלתי פתירים. אנו רואים את זה קורה בכל העולם, אבל במיוחד בהתקפה הנוכחית הזו: בין אם באמצעות  קריאות הלל  לאללה, הפעלת  הסנקציה אלוהית  לשאפתנות טריטוריאלית, או חילול אתרים קדושים כדי לעורר את הפחדים העמוקים ביותר של אויבים, שימוש לרעה כזה בדת הופך לקטלני. זה כולל גם ניסיונות של  כמה אוונגליסטים אמריקאים  להטביל את ההתפשטות הטריטוריאלית של מדינת ישראל. אלוהים אינו סוכן נדל"ן ואנו מבזים את העד התנ"כי בכך שהוא טוען כך.

 

הנביאים התנ"כיים קראו  להכללה רדיקלית של האאוטסיידר , וקוראים תיגר על הצדקנות הלאומנית הצרה שהוקמה על ידי הבנה בלעדית של מי אלוהים העדיף. ברית אלוהים - המופרת לעתים קרובות על ידי חוסר הנאמנות של אנשי אלוהים - הוגדרה מחדש באופן נבואי ומתמשך כדי להגיע אפילו לרחבה יותר ממה שדמיינו בדרך כלל. ברכת ה' על עם ישראל הייתה קשורה ליחסו לנכרי, לזר ולזר; הגשת מילה נבואית היום מעידה על כך שקריאה לכל עם, לכל האנשים.

אף מנהיג פוליטי המחזיקים בשלטון בגופים הממשלתיים הישראליים או הפלסטינים לא מציע שום חזון לעתיד בר-קיימא ושליו עבור עמיהם, שחיים יחד על רצועת האדמה הצרה הזו שרבים עדיין מכנים קדושה. הרשות הפלסטינית, הגוף המנהל שמנהל חלקים מהגדה המערבית, איבדה  אמינות  ממחוז הבחירה שלה ונאחזת בכוח לא דמוקרטי ומסרבת לבחירות. חמאס, הקבוצה המיליטנטית הקיצונית האחראית על רצועת עזה, נשלטת על ידי אידיאולוגיה של אלימות ושנאה המצדיקה  טרור . הפוליטיקה הישראלית מוחזקת כבת ערובה לקבוצות קיצוניות שבונות את הבסיס שלהן באמצעות שלילה בוטה  של  ​​האנושות והזכויות של הפלסטינים. בטווח הארוך, התקוות לשלום מחייבות יצירת מרחב אזרחי ופוליטי בחברות הללו, שיאפשר בסופו של דבר לקולות רעננים ואמיצים להגיח למנהיגות חדשה.

READ:  What Christian Peace Building Looks Like in Israel and Palestine Right Now

מנהיגים פוליטיים בארה"ב סובלים מחוסר דמיון דומה. כאשר הטילים, הפצצות והכדורים המתודלקים ברטוריקה מתלקחת ייפסקו בסופו של דבר על ידי הפסקת אש הדדית כלשהי או שנכפתה, האם נמשיך להציע צ'ק כספי ריק, בגיבוי המוסרי והדיפלומטי הבלתי מעורער שלנו, לישראל? או האם העם הזה יכיר בכך שעתיד בטוח ובר קיימא באמת למדינת ישראל ולעם היהודי מחייב חזון עתידי המכיר באופן מלא בזכויות, באנושיות ובהתגלמות הפוליטית של שכניו ואזרחיו הפלסטינים? והאם השפעתנו תהיה תחת מטרה זו?

נוכחות אלוהים ב'אחר'

לבסוף, עד נוצרי לאלימות שאין לתאר את האמת הרדיקלית, הנגד-תרבותית מכולן, שתמיד מודחקת בהתקפות כאלה: נוכחות צלם אלוהים, הנחה בליבו של כל אדם, מתחת לכל דבר אחר שיכסה. או לבזות אותו. תמיד, בליבו של "האחר", צלם אלוהים נמצא שם. בסופו של דבר, ההתמכרות שלנו לאלימות מפרה את אלוהים, שאהבתו נשארת קשורה לכל מה שאלוהים ברא.

הטרגדיה האירונית היא שרבים מהאנשים המעורבים בשני הצדדים של הסכסוך הנורא הזה - אנשים שמתחייבים לנאמנותם לאל שהם סוגדים לו כקדוש - מכחישים כל מראית עין של נוכחות אלוהים באחר, ומאשרים את מעשי ההרס שלהם. כן, על הנוצרים להתחנן לצעדים פרגמטיים כדי להביא להפסקת פעולות האיבה, ולשזור הבנות נחרצות של צדק בהצעות לשלום בר קיימא. אבל העדות של הנוצרים צריכה לומר את האמיתות הבסיסיות והברורות ביותר של אמונתנו: דמותו הבלתי הפיכה של אלוהים בכל אדם, הקריאה הנבואית להכללה המשקפת את אהבתו של אלוהים, והדרך של אי-אלימות חסרת פשרות המופגנת בחיי אדוננו.

ווסלי גרנברג-מייקלסון

ווסלי גרנברג-מייקלסון הוא עורך תורם של Sojourners ומזכיר כללי לשעבר של הכנסייה הרפורמית באמריקה. ספרו האחרון הוא  Without Oars: Casting Off into a Life of Pilgrimage .

תוויות: נצרות , עזה , רצח עם , חמאס / דאש , צה"ל , ישראל , יהודים , פלסטינים , שלום , טרור , מלחמה , הגדה המערבית

وسط أعمال العنف المروعة، يبدو إنجيل السلام سخيفًا. ليس. 12 أكتوبر 2023

 

كما جاء في هذا المقال أن المقاتلين في هذه الحرب الأخيرة لا يعيشون ديانتهم اليهودية أو الإسلامية، بل هم منافقون يقطرون من دماء ضحاياهم. لا تعلم اليهودية أنه من المقبول مهاجمة وقتل الفلسطينيين في الضفة الغربية، وسرقة أراضيهم، وتدمير منازلهم ومزارعهم وأعمالهم التجارية ومساجدهم، والقضاء على مجتمعات بأكملها. لا يعلم الإسلام أنه من المقبول الدعوة إلى تدمير إسرائيل، الأمة اليهودية، ومهاجمة وقتل اليهود في إسرائيل، وتدمير العائلات وفي بعض الأحيان مجتمعات بأكملها، وذبح الرضع والأطفال والرجال والنساء من جميع الأعمار. الإسلام لا يعلمنا الجبن الذي تستخدمه حماس / داش في غزة، ولا بأس بالاختباء خلف المدنيين الأبرياء، ومعظمهم لا يدعمون حماس / داش أو ينتمون إليها. لا تعلم اليهودية أن الإبادة الجماعية التي ترتكبها قوات الدفاع الإسرائيلية في غزة أمر مقبول. يجب أن يتوقف هذا العنف المروع، ولن يأتي السلام إلى إسرائيل والضفة الغربية وغزة، بغض النظر عمن "ينتصر" في المعركة العسكرية، فستستمر معاناة المواطنين. هذا من الزائرين .....

وسط أعمال العنف المروعة، يبدو إنجيل السلام أحمق. إنه ليس كذلك

لقد صدمنا جميعا من الهجمات المروعة واللاإنسانية التي تشنها حماس على شعب إسرائيل، والتي أدت إلى مقتل أكثر من 000 1 شخص، وفقا للتقديرات الأخيرة. وأدت الغارات الجوية الانتقامية الإسرائيلية إلى مقتل ما لا يقل عن 1000 شخص آخرين؛ وأصيب آلاف الأشخاص من كل جانب. وفي كل من إسرائيل وغزة، يتحمل المدنيون الأبرياء العبء الأكبر في هذه الجولة الأخيرة من العنف العشوائي المميت ذي الطابع العسكري ــ وهو العنف الذي لن يحل أي شيء ولن يؤدي إلا إلى ترسيخ عدم الثقة المتبادلة، والكراهية، والتعطش للانتقام.

بالنسبة لأولئك داخل المجتمع اليهودي، فإن الوحشية غير المتوقعة التي أطلقتها حماس يوم السبت لا تبدو وكأنها مجرد تحدٍ عسكري آخر؛ بل إنه يمس  أعمق مخاوفهم  من شبح الكراهية الخالصة التي لا تعارض حق دولة إسرائيل في الوجود منذ عام 1948 فحسب، بل تعارض حق الشعب اليهودي في البقاء في مواجهة قرون من الشر المبيد المعادي للسامية. بالنسبة للعديد من اليهود، أثارت هجمات حماس  المذابح المروعة  التي فر أجدادهم من أوروبا هرباً منها.

 

بالنسبة للمجتمع الفلسطيني، يُنظر إلى هذه الحرب الجديدة على أنها انفجار يائس للعنف المتجذر في 56 عامًا من الاحتلال الإسرائيلي الوحشي وغير القانوني للضفة الغربية والقدس الشرقية. في ظل هذا الاحتلال، يتعرض الفلسطينيون للإذلال اليومي من خلال عشرات  نقاط التفتيش الإسرائيلية، والغارات القاتلة المستمرة  ، و16 عامًا من  الحصار  المفروض على قطاع غزة، وعمليات  القتل  التي تصاعدت في ظل الطموحات التوسعية المتطرفة للحكومة الأكثر  يمينية  في إسرائيل. تاريخ. ويشهد الفلسطينيون تزايد عدد  المستوطنين الإسرائيليين الذين يهاجمون الفلسطينيين  في الضفة الغربية، والأعمال الاستفزازية  التي تدنس  المسجد الأقصى.

 

ما الذي يمكن إذن أن يرشد المجتمع المسيحي في كلماته وشهادته وعمله في هذه الساعة الرهيبة من الرعب والدمار؟

 

العنف يولد العنف

أولا، يجب علينا أن ننبذ العنف – كل أعمال العنف، من جميع مرتكبيها، لأي سبب من الأسباب، دون استثناء. يبدو دائمًا من الحماقة المناشدة باللاعنف في مواجهة الإرهاب الوحشي والفاسد أخلاقيًا، ولكن هذه هي رسالة الإنجيل. علاوة على ذلك، فإن ما نراه يحدث في إسرائيل وغزة وخارجهما يبين ما يحدث عندما نستخدم حججاً ضعيفة وغير ذات صلة لتبرير العنف؛ العنف يولد العنف.

وسنرى المزيد من سفك الدماء البريئة في الأيام المقبلة. ستحاول إسرائيل سحق حماس بالكامل، من خلال الغارات الجوية المستمرة و" الحصار الكامل " الذي تفرضه على مليوني شخص في غزة (نصفهم تقريبًا من الأطفال) والذي يمنع أي شخص أو أي شيء - بما في ذلك الغذاء والماء والكهرباء - من دخول المنطقة. .

اقرأ:  صلاة من أجل السلام في إسرائيل وفلسطين

ومع ذلك، أياً كانت النتيجة المباشرة، فإن أي درجة من الضراوة العسكرية لن تتمكن من سحق التطلعات الفلسطينية بشكل دائم. والحقيقة الصعبة هي أنه على المدى الطويل، لا يوجد حل عسكري للصراع الإسرائيلي الفلسطيني. ولا تستطيع الفصائل الفلسطينية المسلحة أبداً أن تهزم القوات المسلحة الإسرائيلية التي تدعمها الولايات المتحدة بدعم مستمر لا لبس فيه، كما لا تستطيع القوة العسكرية الإسرائيلية أن تفرض حلاً دائماً للصراع الفلسطيني الإسرائيلي. وإلى أن يتبنى الجانبان والمجتمع الدولي هذه الحقائق، فإن دائرة العنف الفظيعة هذه  سوف تستمر  لسنوات قادمة.

الاستمرار في السير في هذا الطريق اليائس الذي سيقودنا جميعاً إلى الخراب. يجب أن تتوقف.

رفض الدين القومي

ثانياً، يجب على المسيحيين أن يفصلوا الدين القومي عن سياساتنا في كل مكان. إن الصراعات السياسية التي تؤدي إلى العنف العسكري صعبة بما فيه الكفاية لحلها، ولكن عندما يضاف الدين كمبرر، تصبح مثل هذه الصراعات مستعصية على الحل تقريبًا. ونحن نرى هذا يحدث في مختلف أنحاء العالم، ولكن بشكل خاص في هذا الهجوم الحالي: سواء من خلال  صرخات الحمد  لله، أو استحضار  الإذن الإلهي  للطموحات الإقليمية، أو تدنيس الأماكن المقدسة لإثارة أعمق مخاوف الأعداء، فإن إساءة استخدام الدين على هذا النحو تصبح قاتلة. وهذا يشمل أيضًا محاولات  بعض الإنجيليين الأمريكيين  لتعميد التوسع الإقليمي لدولة إسرائيل. إن الله ليس وكيلاً عقارياً، ونحن نحط من قدر الشهادة الكتابية بادعاء ذلك.

 

دعا أنبياء الكتاب المقدس إلى  الإدماج الجذري للدخلاء ، متحديين البر القومي الضيق الناتج عن الفهم الحصري لمن يفضله الله. إن عهد الله - الذي تم انتهاكه في كثير من الأحيان بسبب عدم أمانة شعب الله - تم إعادة تعريفه بشكل نبوي ومستمر ليصل إلى نطاق أوسع مما كان متصوراً عادة. ارتبطت بركة الله على شعب إسرائيل بمعاملته للغريب والنزيل والغريب؛ إن تقديم كلمة نبوية اليوم يدل على أن الدعوة لأي شعب، تجاه كل الناس.

ولا يقدم أي من الزعماء السياسيين الذين يتولون السلطة في الهيئات الحكومية الإسرائيلية أو الفلسطينية أي رؤية لمستقبل سلمي قابل للحياة لشعبيهما، اللذين يعيشان معاً على هذه المساحة الضيقة من الأرض التي ما زال الكثيرون يعتبرونها مقدسة. لقد فقدت السلطة الفلسطينية، الهيئة الحاكمة التي تدير أجزاء من الضفة الغربية،  مصداقيتها  بين ناخبيها، وتتشبث بسلطة غير ديمقراطية، وترفض الانتخابات. إن حماس، الجماعة المسلحة المتطرفة المسؤولة عن قطاع غزة، تحكمها أيديولوجية العنف والكراهية التي  تبرر الإرهاب . إن السياسة الإسرائيلية رهينة للجماعات المتطرفة التي تبني قاعدتها من خلال الإنكار الصارخ  لإنسانية  وحقوق الفلسطينيين. وعلى المدى الطويل، تتطلب الآمال في السلام خلق مساحة مدنية وسياسية في هذه المجتمعات تسمح في نهاية المطاف لأصوات جديدة وشجاعة بالظهور في قيادة جديدة.

اقرأ:  كيف يبدو بناء السلام المسيحي في إسرائيل وفلسطين الآن

ويعاني الزعماء السياسيون في الولايات المتحدة من افتقار مماثل إلى الخيال. وعندما تتوقف الصواريخ والقنابل والرصاص التي تغذيها الخطابة الحارقة في نهاية المطاف عن طريق وقف إطلاق النار المتبادل أو المفروض، فهل نستمر في تقديم شيك مالي فارغ، بدعمنا الأخلاقي والدبلوماسي الذي لا جدال فيه، لإسرائيل؟ أم هل ستعترف هذه الأمة بأن المستقبل الآمن والقابل للحياة لدولة إسرائيل والشعب اليهودي يتطلب رؤية مستقبلية تعترف بشكل كامل بالحقوق والإنسانية والتجسيد السياسي لجيرانها ومواطنيها الفلسطينيين؟ وهل سيكون نفوذنا محكومًا بهذا الهدف؟

حضور الله في "الآخر"

أخيرًا، فإن الشهادة المسيحية للعنف الذي لا يوصف تسترد الحقيقة الأكثر تطرفًا ومضادة للثقافة على الإطلاق، والتي يتم قمعها دائمًا في مثل هذه الهجمات: حضور صورة الله، التي تستقر في قلب كل شخص، تحت كل ما قد يغطيها. أو الكفر به. دائمًا، في قلب "الآخر"، توجد صورة الله. وفي النهاية، فإن إدماننا للعنف يخالف الله الذي تبقى محبته مرتبطة بكل ما خلقه الله.

المأساة الساخرة هي أن العديد من الأشخاص المنخرطين في أي من جانبي هذا الصراع المروع - الأشخاص الذين يتعهدون بإخلاصهم للإله الذي يعبدونه باعتباره مقدسًا - ينكرون أي مظهر من مظاهر حضور الله في الطرف الآخر، ويعاقبون على أعمالهم التخريبية. نعم، يجب على المسيحيين أن يدعوا إلى اتخاذ تدابير عملية لوقف الأعمال العدائية، ونسج مفاهيم حازمة للعدالة في مقترحات للسلام الدائم. لكن شهادة المسيحيين يجب أن تتحدث عن الحقائق الأكثر تأسيسية ووضوحًا جذريًا لإيماننا: صورة الله التي لا رجعة فيها في كل شخص، والدعوة النبوية إلى الشمول التي تعكس محبة الله، وطريق اللاعنف الذي لا هوادة فيه والذي ظهر في حياة ربنا.

ويسلي جرانبرج مايكلسون

ويسلي جرانبيرج مايكلسون هو محرر مساهم في Sojourners والأمين العام السابق للكنيسة الإصلاحية في أمريكا. أحدث كتاب له هو  بدون مجاذيف: الانطلاق إلى حياة الحج .

SOME HUMOR TO BRIGHTEN YOUR DAY

 

‘CATHOLICS SAY CEASEFIRE NOW’ AT WHITE HOUSE PRAY-IN & Why a State Department official resigned over Biden’s handling of Israel 2&10NOV23

 THE brutality of the Israeli revenge attacks on Gaza must end and Israel's revenge on hamas must be brought under control. Israel has already lost the "moral authority" in this war, the carnage they are inflicting on the innocent civilians of Gaza is inexcusable, the idf is becoming almost indistinguishable from hamas. A ceasefire must be declared and the Rafah border crossing must be opened allowing relief supplies into Gaza as well as the evacuation of  non-combatant wounded civilians and foreign nationals who have been trapped in Gaza since the hamas attacks on Israel on 7 OCT. ALL hostages must be released right away and a prisoner of war exchange must be arranged right away. The Red Cross and Red Crescent as well as U.N. relief agencies must be granted unrestricted access to all of Gaza to evaluate the needs of the civilian population and their safety must be guaranteed by hamas and the idf. WE all need to continue to pray for peace and to press our governments to do more to end this war. AND we need more in the government with the courage of Josh Paul. This from Sojourners and the Washington Post.....

‘CATHOLICS SAY CEASEFIRE NOW’ AT WHITE HOUSE PRAY-IN

NOV 2, 2023

Haajrah Gilani

Haajrah Gilani is a graduate student at Northwestern University’s Medill School of Journalism. She is a Capitol Hill reporter covering social justice. 

Juliann Ventura

Juliann Ventura is a graduate student at Northwestern University’s Medill School of Journalism and a reporter at Medill News Service, where she covers social justice.

Fifty protesters gathered for a “pray-in” in Lafayette Square on Thursday afternoon, holding signs directly facing the White House that said, “Catholics say ceasefire now.”

The Catholic and Christian-led prayer service was meant to urge President Joe Biden, the second Catholic U.S. president, to call for a cease-fire between Israel and Hamas. Speakers and attendees expressed their disapproval of Biden’s response to the war since it started in early October.

“We’re here as Catholics, Christians to express our position as citizens of the United States, that we have a responsibility to address our decision makers, to let them know our position, our longstanding solidarity with people who are suffering in the Middle East,” said Judy Coode, the communications director at Pax Christi USA, a Catholic peace movement.

Pax Christi USA was one of several Catholic and Christian groups sponsoring the service and urging Biden to de-escalate the violence by calling for a cease-fire and the release of the hostages being held by Hamas. The demonstrators sang songs, gave speeches, and handed leaflets to people walking by with instructions on how to call the White House and Congress and demand a cease-fire.

“My faith has taught me that Jesus taught us to love one another. His greatest commandment was to love one another, to love our enemies as ourselves and to put down the sword,” Coode said. “And I think that is how we’re called to live.”

Art Laffin, an event organizer with the Dorothy Day Catholic Worker House in Washington, D.C., said he doesn’t believe in military solutions.

“We hold up Jesus here and his way of nonviolence,” Laffin said. “We’re appealing to President Biden, who’s Catholic.”

Many participants were skeptical of Biden’s recent remarks that he and Pope Francis “are on the same page” regarding Israel’s actions in Gaza.

“We’re very disappointed [with] President Biden, who we know is a devout Catholic,” Coode said. “He stated a week ago that he and Pope Francis are on the same page and that Pope Francis supports what the United States is doing, and we just don’t believe that’s true.”

Paul Magno, a member of the Catholic Worker movement who attended the service, agreed with Coode.

“The Vatican isn’t sending a couple of billion dollars a year in foreign military aid to Israel, but the president is. So, that’s not really the same page,” he said.

Philip Farah, a member of the Palestinian Christian Alliance for Peace, said he and most Palestinians have seen family members that Israel has imprisoned, beaten, or killed during the occupation.

“It’s a continuing massacre,” he said.

Laffin said he visited the region several times, forming connections to Israelis and Palestinians committed to peace efforts.

During a visit in 1996, Laffin visited the Jabalia refugee camp in Gaza, a site the Israeli military recently bombarded with airstrikes.

“The situation was dire in that refugee camp then,” Laffin said. “I can’t imagine what it’s like [now.]”

Michele Dunne, executive director of the Franciscan Action Network, said she spent years working for the U.S. State Department on diplomacy and peace efforts “that ultimately failed.” She said she felt more hope 20 years ago about a peaceful two-state solution between Palestinians and Israelis than she does currently.

“But still, the answer then is not to just say, ‘Okay, let it be sorted out by violence,’” Dunne said. “Because we know it will not be sorted out by violence, it will just lead to greater and greater conflict.”

Earlier in the week, after being confronted by a rabbi who asked Biden to call for a cease-fire, Biden said there was a need for a “pause” to help release hostages held by Hamas. “I think we need a pause. A pause means: Give time to get the prisoners out.”

Reuters reporting contributed to this article.

Washington Post illustration; courtesy of Josh Paul (Washington Post illustration; courtesy of Josh Paul)

Why a State Department official resigned over Biden’s handling of Israel

Analysis by Theodoric Meyer

 and 

Leigh Ann Caldwell

with research by Tyler Pager and Tobi Raji

November 10, 2023 at 6:05 a.m. EST

Five questions for … Josh Paul: We spoke with Paul, who resigned from the State Department’s Bureau of Political-Military Affairs last month in protest of the Biden administration’s decision to provide arms to Israel in the aftermath of Hamas’s Oct. 7 attacks.

In his resignation statement, Paul described Hamas’s slaughter of more than 1,400 civilians and soldiers as a “monstrosity of monstrosities” but criticized the administration’s decision to send arms to Israel as “an impulsive reaction built on confirmation bias, political convenience, intellectual bankruptcy and bureaucratic inertia.” This interview has been edited and condensed for length and clarity.

The Early: You resigned more than three weeks ago. How closely has the course of the war and the administration’s response to it aligned with what you thought would happen?

Paul: It has been very much in alignment with my expectations, sadly. We have seen since I resigned a massive number of civilian casualties, facilitated and conducted by, in many cases, U.S.-origin munitions, with continued statements from the administration that our support to Israel is unconditional.

While I am encouraged by some signs that the U.S. is pushing — particularly behind the scenes — for Israel to be more discriminating, for “humanitarian pauses” if not cease-fires, those have not yet happened. We continue to see precisely the sort of humanitarian catastrophe that I anticipated we would when I left.

The Early: You wrote in a Washington Post op-ed that you urged “a frank discussion” of the merits of Israel’s request for arms after Oct. 7. “My urging was met with silence — and the clear direction that we needed to move as fast as possible to meet Israel’s requests,” you wrote. Why do you think the administration was unwilling to have that discussion?

Paul: I think there is a perception that criticism of Israel is a career-killer, particularly in senior levels of government. There is a fear, frankly, that word will trickle out that someone is not sufficiently pro-Israel.

The Biden administration placed human rights at the center of their foreign policy — and yet for the entire Biden administration there has been no senior official responsible for human rights and foreign policy. The job of assistant secretary of democracy, [human] rights and labor in the State Department had been vacant. Why? Because the person who was nominated for it once said one thing mildly critical of Israel, and that resulted in her nomination not being advanced by the Senate.

The Early: What do you think the administration would have done differently if such a discussion had occurred?

Paul: I think the U.S. would not be providing, as it is now on the verge of doing, firearms to certain units about which there are clear concerns about their human rights track record — including extrajudicial killings, including torture, including sexual assault. I also think that there might have been an examination of what sort of precision-guided munitions to provide to Israel and an engagement with the [Israel Defense Forces], to work with them much more in terms of their targeting and their decision-making when it comes to Gaza.

[Ed.: John Kirby, a National Security Council spokesman, told reporters on Tuesday that “democracies like the U.S. and Israel observe the law of armed conflict” and “respect civilian life” and that Biden would “continue to urge” Israel to do so.]

The Early: What do you make of the $14.4 billion in aid to Israel included in President Biden’s supplemental request to Congress?

Paul: I have a number of concerns about that request. Israel already receives $3.8 billion in U.S. military grant assistance between [the] State [Department] and [the Defense Department] on an annual basis. If this is an emergency supplemental, why is there funding in there for research and development on a system that does not even exist yet, the Iron Beam, which will be a laser air missile defense system? And there’s also language in the supplemental that would reduce congressional oversight of how these funds are being spent.

The Early: Going back to the lack of discussion before providing arms to Israel: Do you think you still would have resigned if the discussion had taken place, even if the administration ended up providing much of the same military assistance?

Paul: The honest answer is I don’t know. My calculation throughout my over 11 years in the Bureau of Political-Military Affairs was always: Am I doing more good than I would be doing if I left? Am I doing more good than harm? Even in very difficult circumstances where I didn’t agree with past outcomes on arms transfers, I stayed because I believed that I was making a difference — that I was driving a discussion that might not otherwise be happening, and that was leading to at least minor changes, and sometimes significant changes.

It’s impossible to sort of prejudge what that discussion would have led to — but I think there is at least a possibility that I would still be in my old job had there been that discussion.

AMID HORRIFIC VIOLENCE, THE GOSPEL OF PEACE FEELS FOOLISH. IT'S NOT 12OKT23

 

AS is stated in this article the combatants in this latest war are not living their Jewish or Islamic faiths, they are hypocrites dripping with the blood of their victims. Judaism does not teach it is OK to attack and kill Palestinians in the West Bank, stealing their land, destroying their homes, farms, businesses, mosque, eliminating entire communities. Islam does not teach it is OK to call for the destruction of Israel, the Jewish nation, and to attack and kill Jews in Israel, destroying families and at times entire communities, slaughtering babies, children, men and women of all ages. Islam does not teach the cowardness hamas / dash uses in Gaza is OK, hiding behind innocent civilians, most of whom do not support or belong to hamas / dash. Judaism does not teach the genocide by the Israeli Defense Forces in Gaza is acceptable. This horrific violence has to stop, peace will not come to Israel, the West Bank and Gaza no matter who "wins" the military battle, the citizens will continue to suffer. This from Sojourners.....

Amid Horrific Violence, the Gospel of Peace Feels Foolish. It’s Not

We all are shocked by Hamas’ horrific, inhumane attacks on the people of Israel, which killed more than 1,000 people, according to recent estimates. Israel’s retaliatory airstrikes have killed at least 1,000 more; thousands of people on each side are wounded. In both Israel and Gaza, innocent civilians are bearing the brunt in this latest round of indiscriminate, militarized lethal violence — violence that will solve nothing and only further entrench mutual mistrust, hatred, and the thirst for vengeance.

For those within the Jewish community, the unexpected savagery unleashed on Saturday by Hamas does not feel like merely another military challenge; rather, it touches their deepest fears of the specter of pure hatred that has not only opposed the right of the State of Israel to exist since 1948, but the right of the Jewish people to survive in the face of centuries of antisemitic, exterminating evil. For many Jewish people, Hamas’ attacks evoked the terrifying pogroms their grandparents fled Europe to escape.

 

For the Palestinian community, this new war is perceived as a desperate eruption of violence rooted in 56 years of illegal and brutal Israeli occupation of the West Bank and East Jerusalem. Under this occupation, Palestinians have been subject to the daily humiliations of dozens of Israeli checkpoints, constant lethal raids, 16 years of blockade against the Gaza Strip, and killings that have escalated under the extreme expansionist ambitions of the most right-wing government in Israel’s history. Palestinians have witnessed the growing number of Israeli settlers attacking Palestinians in the West Bank, and provocative acts desecrating the Al-Aqsa mosque.

 

What, then, might guide the Christian community in its words, witness, and action in this terrible hour of terror and devastation?

 

Violence begets violence

First, we must renounce violence — all violence, from all perpetrators, for any cause, without exception. It always sounds foolhardy to appeal to nonviolence in the face of wanton and morally depraved terror, yet this is the message of the gospel. Further, what we see happening in Israel, Gaza, and beyond demonstrates what happens when we use weak and irrelevant arguments to justify violence; violence begets violence.

We will see more innocent bloodshed in the coming days. Israel will try to completely crush Hamas, with continued airstrikes and its “complete siege” of the 2 million people of Gaza (nearly half of whom are children) that prohibits anyone or anything — including food, water, and electricity — from entering the area.

READ: A Prayer for Peace in Israel and Palestine

Yet whatever the immediate outcome, no degree of military ferocity will permanently crush Palestinian aspirations. The hard truth is that in the long term, there is no military solution to the Israeli-Palestinian conflict. Palestinian armed factions can never defeat Israeli armed forces that are backed by ongoing, unequivocal support from the U.S. Nor can Israeli military power ever impose a lasting solution to the Palestinian-Israeli conflict. Until both sides and the international community embrace these truths, this awful cycle of violence will continue for years ahead.

Continuing to go down this hopeless path that will lead us all to ruin. It must stop.

Reject nationalistic religion

Second, Christians must detach nationalistic religion from our politics, everywhere. Political conflicts leading to miliary violence are difficult enough to solve, but when religion is added as a justification, such conflicts become nearly intractable. We see this happening throughout the world, but particularly in this present onslaught: Whether through cries of praise to Allah, invoking divine sanction to territorial ambition, or desecrating holy sites to arouse the deepest fears of enemies, such misuse of religion becomes deadly. This also includes attempts of some U.S. evangelicals to baptize the territorial expansion of the State of Israel. God is not a real estate agent and we demean the biblical witness by claiming so.

 

The biblical prophets called for radical inclusion of the outsider, challenging the narrow nationalistic righteousness bred by an exclusive understanding of whom God favored. God’s covenant — frequently broken by the unfaithfulness of God’s people — was prophetically and continually redefined to reach even wider than what was normally imagined. God’s blessing on the people of Israel was linked to its treatment of the foreigner, the stranger, and the outsider; offering a prophetic word today holds forth that calling for any people, toward all people.

No political leaders holding power in the Israeli or Palestinian governmental bodies offer any vision for a viable, peaceful future for their peoples, living together on this narrow stretch of land that many still call holy. The Palestinian Authority, the governing body that manages parts of the West Bank, has lost credibility from its constituency and clings to undemocratic power, refusing elections. Hamas, the radically militant group in charge of the Gaza Strip, is governed by an ideology of violence and hate that justifies terror. Israeli politics are held hostage to extremist groups building their base through the flagrant denial of the humanity and rights of Palestinians. In the long run, hopes for peace require the creation of civil and political space in these societies that will eventually allow fresh and courageous voices to emerge into new leadership.

READ: What Christian Peace Building Looks Like in Israel and Palestine Right Now

Political leaders in the U.S. suffer a similar lack of imagination. When the missiles, bombs, and bullets fueled by incendiary rhetoric eventually cease by some mutual or imposed ceasefire, will we continue to offer a blank financial check, with our unquestioning moral and diplomatic backing, to Israel? Or will this nation acknowledge that a truly secure and viable future for the State of Israel and the Jewish people requires a future vision that fully recognizes the rights, the humanity, and the political embodiment of its Palestinian neighbors and citizens? And will our influence be governed by that goal?

God's presence in ‘the other’

Finally, a Christian witness to unspeakable violence recovers the most radical, counter-cultural truth of all, which always is repressed in such onslaughts: the presence of the image of God, resting at the heart of every person, beneath all else that would cover or blaspheme it. Always, at the heart of the “other,” the image of God is there. In the end, our addiction to violence violates God, whose love remains linked to all that God has created.

The ironic tragedy is that many of the people engaged in either side of this horrific conflict — people who pledge their fidelity to the God they worship as holy — deny any semblance of God’s presence in the other, sanctioning their acts of devastation. Yes, Christians should plea for pragmatic measures to bring a cessation to hostilities, weaving resolute understandings of justice into proposals for lasting peace. But the witness of Christians should speak the most foundational and radically clear truths of our faith: the irrevocable image of God in every person, the prophetic calling to inclusion mirroring God’s love, and the way of uncompromised nonviolence demonstrated in the life of our Lord.

Wesley Granberg-Michaelson

Wesley Granberg-Michaelson is a Sojourners contributing editor and former general secretary of the Reformed Church in America. His most recent book is Without Oars: Casting Off into a Life of Pilgrimage.